Bu, deniz mavisi renginde, 1963 model bir VW Karmann Ghia.
Porsche 912'nin dört silindirli motoru, süspansiyonu ve frenleri
bu arabada da kullanılmış.
Ama hiç belli etmiyor.
Hem spor araba hem de VW isteyenlere yönelik
bir spor araba.
Yani mizah duygusu olanlara.
Harika.
- Ben, Joel. - Merhaba, Joel. Ne haber?
- Ne var ne yok, Jerry? - Hiç.
- Aynı şeyi mi düşünüyoruz? - Evet.
Merhaba. Ben, Jerry Seinfeld. Comedians in Cars Getting Coffee'yi izliyorsunuz.
Bugünkü konuğum Joel Hodgson. Mystery Science Theater 3000'ın yaratıcısı
ve en büyük kültürel vizyonerlerden biri.
Seninle tanıştığımda tek bir araban vardı.
O kadar eski arkadaşız.
İşte Hernandez Lağım Temizleme ve Isıtma.
Bütün temizlik ihtiyaçlarınız için.
Videolu lağım kanalı inceleme.
Müthiş bir seyirlik olur.
Sevgilim, hadi lağım kanallarımızı bir daha izleyelim.
Televizyonda ne var?
Pek bir şey yok. Sadece lağım kanalı videosu.
Onu seyredip sonra kolon incelememe geçelim.
Ne deniyordu ona?
İkimiz de ânında onu düşündük.
Hani senin hakkında bir yazı yazmışlardı.
Senin için
"aşırı uyarılmış bir çocuğun yetişkinlikteki hâli" demişlerdi.
- Hatırladın mı? - Hayır.
Ürettikleri her ürünü, her tahıl gevreğini
bağrına basmışsın.
Kellogg's ve Mattel'i düşünen adamın başarı garantisi olan bir planı varmış.
Hiç de değil.
Aklında ben yoktum.
Ben de bir tane istiyorum.
Tamamdır.
Bizimle gelmek istiyor galiba.
Öyle. Camını indirsene.
- Sen olduğunu anlamıştım. - Güzel bisiklet.
- Sana verebileceğim bir şey var. - İstemem.
Vay be! İyi görünüyorsun, dostum.
Sen de. Çok formdasın.
Bu, insanın hiç çarpmak istemeyeceği bir araba, değil mi?
Çarparsan üzülürsün, değil mi?
Kim arabasını çarpınca sevinir ki?
Evet, haklısın.
"Dünyanın nakış başkenti Kuzey New Jersey'ye hoş geldiniz."
Bence bu yazıyı da nakışla yazmalılardı.
Madem o kadar iyisiniz, gösterin de görelim.
Şu damperli kamyonun güzelliğine bak.
Küçültülüp oyuncak yapılması için
tasarlamışlar sanki.
Laflara yeni anlamlar yüklemek moda.
"Damperli kamyon" da
yeni bir eleme sürecinin adı olmak için yalvarıyor sanki.
Müthiş bir ad bulduk: Damperli Kamyon.
Sonra sana bakıp "Süper olmadı mı?" derler.
Bak nasıl kullanıyorlar.
Araba teknolojisindeki gelişmeler
insanlara içlerindeki ...lüğü ifade etme imkânı tanıdı.
İnsanlar niye bozuldu, diyorlar. Bozulmadılar.
Eskiden bunu ifade etme imkânları yoktu.
Teknoloji bizi giderek daha da ... kafalı yapıyor.
Doğru.
Cube modeline ne diyorsun?
İyi bence.
Bence bunları alanlar, robotlar dünyayı ele geçirdiğinde
kendilerine kötü davranmasın diye alıyor.
- Evet. - Ben de sizdenim.
Bunu bırakalım. Arabası Cube.
- Mad Men harika bir dizi. - Ben de bayılıyorum.
Henüz bitirmedim. İzliyorum.
Biz o dünyanın güzelliğini 80'lerde fark etmiştik.
En büyük özlemimiz, 60'larda reklamcı olmaktı.
Evet.
- Hep bundan bahsederdik. - Hep.
- Öğle yemeğinde içmek. - Evet.
Ofisinde bar olması.
Bizim kuşağın erkeklerinin ortak hayali.
Kesinlikle.
Cinsel devrim de onun bir parçasıydı.
Evet.
Spor arabaların olayı da buydu.
Arabam afili olursa kadınlar verir, diye umuyorlardı.
RESTORAN
Restoranın dibinde harika bir park yeri var.
Park etmemek ayıp olur.
Biz çocukken her araba farklıydı.
Her arabanın kendine özgü yanları vardı.
Şimdiyse...
Hep aynı yavan tasarım.
Artık tarz diye bir şey kalmadı, Jerry.
- Hep aynı şeyin tekrarı. - Bak senin Saab'dan.
- Bir kahve iyi gider. - Ben de kahve alayım.
Garip bir yer burası.
Normalde garip olmak kötü bir şeydir.
- Burası garip ve güzel. - Evet.
Burası da yine 50'ler tarzında.
Niye hep geçmişe bakıyoruz?
Bu mekân yüzünü tamamen geçmişe dönmüş, değil mi?
Niye geçmişe bakıyoruz?
Çünkü geçmiş hakkında ne söyleyeceğini biliyorsun.
Nedeni bu.
- Doğru. - Geçmiş hakkında konuşabiliyorsun.
Gelecek için ne diyeceğini bilmiyorsun.
- Vay be. Çok zekisin. - Değil mi?
Bu restoranların nasıl ayakta kaldığını anlayamıyorum.
Bir ton balıklı sandviç yiyip 4,5 dolar ödüyorum.
Bu parayla koskoca restoranı işletiyorlar.
Ama sonuçta bir sürü restoran da batıyor.
Restoran işinde çok para olduğunu sanıyorlar.
Asıl parayı ekipman satanlar kazanıyor.
Gitardan para kazananlar da gitar satanlar.
- Öyle mi? - Çalanlar değil.
Hayatında kaç gitar satın aldın?
- İki-üç tane. - İşte.
- Doğru. - Çalıyor musun?
- Hayır. - İşte.
Ben altı kez gitar aldım ve çalmasını bilmiyorum.
Her türden komedyeni büyüleyen
bir konu daha var.
Bu iş Mad Men dönemine kadar uzanıyor.
Bu konu, şirket ortamı.
Patronlarla çalışanların ilişkisi bize çok matrak geliyor.
Niye bu kadar komik geliyor acaba?
Bizim öyle bir sorunumuz yok.
Düzenlenemeyecek bir şeyi düzenlemeye çalışmak çok insani bir zaaf.
- Değil mi? - Haklısın.
İnsanların yapıp ettiklerini bir binada toplamanın imkânsızlığını görüyoruz.
Bir sistemin parçası olmak istiyoruz.
Ama işleyecek.
Sen yeter ki patronun olduğumu kabul et
ve ne dersem yap.
O zaman her şey çok güzel olacak.
Ketçabın kapağını alta koymalarına ne diyorsun?
Mükemmel.
Bu konuda kim bilir ne kavgalar edildi. Nihayet biri şunu dedi:
"Ama ketçap altta kalıyor. Kapağı da alta koyalım."
Ketçapta bir de gaz çıkarma sesi sorunu var.
Onun için toplantı yapmışlar mıdır?
Yani...
Baş aşağı şişelerimiz ne durumda?
- Süper. İnsanlar bayıldı. - Odak gruplar harika.
Ama bir sorunumuz var.
Ne gibi bir sorun söz konusu?
Şişe dik dururken...
Dinliyorum.
Şişe dik. İçinde kaliteli ketçabımız var. Devam et.
Önceden ketçap şişelerimizde yaşamadığımız bir sorundu.
15 dakika sonra karım gelecek.
Artık sadede gel.
Üstünde de smokin var. Karısıyla bir davete gidecekler.
Kol düğmelerini takıyor. Papyonunu düzeltiyor.
Opera biletlerine bakıyor.
Sorun işte bu, efendim.
Bence normal bir ses.
Kaliteli ketçabımızın baş aşağı şişeden çıkış sesi.
Ne yapmamızı önerirsiniz?
Bir ihtimalle tüketici bu sesten rahatsız olmayacak
ve bu sesi eski şişemizin yavaşlığına tercih edecek.
- Diğer ihtimal ne? - Bir PR faciası yaşayabiliriz.
Açıkçası YouTube'cu gençlerden korkuyoruz.
Doğrusunu isterseniz bizi maskara edebilirler.
Anderson'ın önerisi, proaktif davranıp
kendimizle dalga geçmemiz.
O zaman şakaya katılmış oluruz.
"Kim osurdu?" videosunu oynatalım.
Sadece bir test filmi.
Bu konuda yapabileceğimiz esprileri göstermek istedik. Tabii onay verirseniz.
Neye gülüyorsun?
Niye filmlerle dalga geçmek televizyonla geçmekten daha eğlenceli?
Çünkü sinemacılar Tanrı'nın bakışını yansıtma iddiasındalar.
Çok büyük bir iddia.
İşte hayat bu. Bütün dehşetiyle.
- Evet. - Değil mi?
- Avatar'ı beğendin mi? - Evet.
Düşün içine girdim.
En sevdiğim yeri, helikopterdeki adamın kahve içmesiydi.
Tam saldırırken. Hatırladın mı?
Kahvaltı niyetine insan öldürüyor gibiydi.
Şampiyonların kahvaltısı.
Evet.
- Kocaman bir kahve. - Bana bir şey lazım.
Niye bir türlü afyonum patlamıyor? Doğru ya!
Yerdekilere cehennem azabı yaşatmayı unutmuşum.
Yerlilere ölüm!
- Güne böyle başlarım. - Cana can katıyor.
Nihayet kendime geldim.
Birkaç kişi öldürmezsem bütün günüm verimsiz geçiyor.
Şu adamını öldürecek misin?
Öldürmeyeceksen ben bir tane daha alırım.
Altyazı çevirmeni: Aylin Güneri